1-site-kam
2-site-kam
3-site-kam
4-site-Kam
5-site-kam
6-site-kam
7-site-Kam
8-site-kam
9-site-kam
+

Ανάπλαση Ανενεργού Καμινιού και Διαμόρφωση του Θεάτρου Πέτρας – Πετρούπολη

Ανάπλαση Ανενεργού Καμινιού και Διαμόρφωση του Θεάτρου Πέτρας – Πετρούπολη

x

2ο   ΒΡΑΒΕΙΟ   ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟΥ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΥ – 1998

αρχιτεκτονική μελέτη : A-G ARCHITECTS (A. ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ – Β.ΓΚΙΚΑΠΕΠΠΑΣ)

 

 

Το αίτημα μετατροπής και επέμβασης σε ανενεργά βιομηχανικά κελύφη και περιβάλλοντα, προσεγγίζεται ερμηνευτικά, θεωρώντας αυτά, ως σύγχρονα “μηχανιστικά” τοπία και όχι ως μια ελλείπουσα φυσικότητα, που χρείει αποκατάστασης. Αποτελούν συστατικά στοιχεία ενός ευρύτερου τοπογραφικού συστήματος, ως  κτίρια-μηχανές, που συμμετέχουν στη δραματικότητα του τραυματισμένου σώματος του ανάγλυφου. Η επανάχρηση, ως εργαλείο μετασχηματισμού, μεταθέτει το νόημα αυτών των εγκαταστάσεων, όπου το λειτουργικό τους περιεχόμενο μετατρέπεται και από κτίρια παραγωγικής διαδικασίας ορίζονται ως χώροι πολιτιστικής χρήσης. Η επέμβαση δεν θεωρείται μια παθητική σκηνογραφία υπολειμματικών χώρων, ούτε μια αναχρονιστική ανάπλασή τους, αλλά η ανάπτυξη ενός ενεργητικού αφηγήματος, μια διαλεκτική συνέχεια και συνύπαρξη παλαιού και σύγχρονου. Τα κελύφη συμμετέχουν με χρονικό προσδιορισμό του παρόντος, χωρίς αισθητική ανακατασκευή, αλλά ως αυτούσια στοιχεία μιας τοπογραφίας, με ενεργό δράση.

Το νταμάρι της Πετρούπολης εντυπωσιάζει ως προς την κλίμακά του. Είναι ορατό το στίγμα του, από το σύνολο της πόλης, με το τραυματισμένο σώμα του Ποικίλου Όρους. 3 χαρακτήρες, ως συναφή μέρη ενός πλαισίου- context, καθένα υπεύθυνο για την ύπαρξη του άλλου, συγκροτούν μια ιδιότυπη τοπιογραφία:  Το Κοίλον του βράχου-ως χοάνη, το Πλάτωμα και το κτίριο-Καμίνι

ΚΑΜΙΝΙ : ΚΤΙΡΙΟ – ΜΗΧΑΝΗ – ΜΝΗΜΕΙΟ. Συλλογιστική μετασχηματισμού του, είναι ο σχεδιασμός ενός περιβόλου (ιδέα ενός υπαίθριου δωματίου), εντός του οποίου δεσπόζει το κτίριο του καμινιού (κτίριο φωτιάς).      Η χειρονομία αυτή μεταθέτει το κτίριο-μηχανή σε μνημείο-αντικείμενο, που σε συνδυασμό με τη ενσωμάτωση μεταλλικής στέψης, παράγει έναν ιδιότυπο εξωτερικό στεγασμένο χώρο. Εσωτερικά λειτουργεί ως μουσείο τεχνολογίας, αξιοποιώντας “το συνεχές” της πορείας των γαλαριών. Η προσέγγιση γίνεται από τον υπαίθριο στεγασμένο χώρο, ενώ μια «σκοτεινή» χθόνια είσοδος μέσα από την καμινάδα, καταλήγει αποκαλυπτικά, στο κεντρικό χώρο του μουσείου. Το κτίριο μετέχει με την υπάρχουσα υλικότητά του ως μέρος ενός χρονικού αφηγήματος, ως συστατική ποιότητα του χρόνου που το γέννησε, ενώ οι επεμβάσεις αφορούν κινητά στοιχεία.Οργανωτικά δύο άξονες συγκροτούν την όλη διαδρομή στο βραχώδες δεδομένο του τοπίου, με αρχή την περίοπτο κάθετο της καμινάδας και τέλος, ένα γλυπτό των βράχων. Οι πορείες, άλλοτε υπόγειες και σκοτεινές, σαν τις προϋπάρχουσες γαλαρίες, άλλοτε υπέργειες και φωτεινές, ενσωματώνουν μια τρίγωνη επίπεδη πλατεία, ενταγμένη μεταξύ δυο θεάτρων. Οι ζώνες που δημιουργούνται επί της πλατείας, επιτρέπουν συσχετισμούς και αλληλοδιεισδύσεις πορειών με υδάτινες επιφάνειες, και επίπεδα διαφορετικής υφής και υλικών. Η γεωμετρική χειρονομία λειτουργεί αντιστικτικά και έχει στόχο την απόδοση τάξης και οργάνωσης, σε αντιπαράθεση με την φαινόμενη αταξία του τραυματισμένου τοπίου.

Dev by Jellyfish Media Labs